Η λήψη φαρμακευτικής θεραπείας με χλωρθαλιδόνη για την αντιμετώπιση της μεμονωμένης συστολικής υπέρτασης αυξάνει το προσδόκιμο ζωής. PDF Print E-mail

Κατά τη μελέτη SHEP (1985-1990) διερευνήθηκε το κατά πόσο η ανθυπερτασική αγωγή με χλωρθαλιδόνη μπορεί να αποτρέψει καρδιαγγειακούς θανάτους και θνητότητα από άλλα αίτια. Οι συμμετέχοντες ήταν ασθενείς ηλικίας 60 ετών και άνω με μεμονωμένη συστολική υπέρταση. Το follow up ορίστηκε στα 22 χρόνια.

Το γκρουπ της ενεργής θεραπείας είχε μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής ως προς τον καρδιαγγειακό θάνατο (hazard ratio [HR], 0.89; 95% CI, 0.80-0.99; P = .03), αλλά παρόμοιο ως προς τη θνητότητα από άλλα αίτια (HR, 0.97; 95% CI, 0.90-1.04; P = .42) σε σχέση με το γκρουπ που έπαιρνε placebo. Επίσης και οι καρδιαγγειακοί θάνατοι ήταν λιγότεροι για το γκρουπ της ενεργής θεραπείας (669 θάνατοι [28.3%] προς 735 θάνατοι [31.0%];).

Συνεπώς η ανθυπερτασική αγωγή με χλωρθαλιδόνη για τη θεραπεία της μεμονωμένης συστολικής υπέρτασης, για διάστημα 4,5 ετών συσχετίσθηκε με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής των ασθενών. 

Διαβάστε το άρθρο.